محمدحسین
بازدید : 283
/ زمان : 18:36:

غزل شماره ۲۱۵ حافظ پس از یک شبنشینی و حضور در مجلس شاه شجاع، در سالهای اولیه که میان حافظ و شاه روابط حسنه برقرار بوده، سروده شده است. این مجلس چنان باشکوه بوده که در آن زیبارویان، ساقی، شمع و چراغ در کوی میکده غوغا میکردند، سخن عشق را با ساز و آواز دف و نی با صدای بلند میگفتند و مباحث آن در هیچ مدرسهای نمیگنجید.